GLADIATORZY LUDUS MAGNUS CACTII

GLADIATORES


WERSJA MATEUSZA:

Alipiusz, ujrzawszy krew na arenie, jakby zachłysnął się okrucieństwem. I bynajmniej głowy nie odwrócił, lecz wpatrywał się w tę scenę i sycił się dziką furią — a nie wiedział o tym. Wprawiała go w zachwyt zbrodnicza walka, upajał się rozkoszą broczącej z ran krwi. I nie był już taki, jaki był wtedy, gdy przyszedł do amfiteatru; już należał do tego tłumu, z którym się zmieszał, był prawdziwym towarzyszem tych, którzy go do amfiteatru przywiedli. Augustyn, Wyznania, Vi.8

Od 2007 roku grupa Hellas et Roma rozwija działalność sekcji gladiatorskiej Ludus Magnus Cacti, która liczy obecnie ok. 10 osób. Bazując na źródłach pisanych i szerokiej bazie ikonografii z całego rzymskiego świata, z kilkunastu obecnie znanych kategorii gladiatorów zdecydowaliśmy się zaprezentować sześć- myrmillo, thraex, retiarius, hoplomachus, dimachaerus i secutor. Każda walka okraszona jest historycznym komentarzem dotyczącym uzbrojenia wojowników, organizacji igrzysk i życia codziennego gladiatorów, historii tego zjawiska i jego ważnej roli w społeczeństwie rzymskim. Staramy się ukazać skomplikowanie i wieloaspektowość tego zjawiska- Igrzyska gladiatorskie (munera gladiatoria) były bowiem dla Rzymian namiastką sportu i teatru jednocześnie, jedynym w swoim rodzaju spektaklem śmierci. Choć ich początki związane są ze stosunkowo prostymi ceremoniami pogrzebowymi i przelewaniem krwi za duszę zmarłego, w połowie I w. p.n.e. stały się już skomplikowanymi widowiskami z całym zapleczem towarzyszącym i dziś „wielkiemu sportowi”, a więc specjalnymi obiektami (amfiteatrami i szkołami gladiatorów), mobilnymi trupami zawodowych wojowników oraz organizowanymi regularnie igrzyskami. Dla właścicieli gladiatorów igrzyska oznaczały zarobek, dla rzesz ludzi- zabawę, zaś dla polityków- możliwość zdobycia popularności. Sami gladiatorzy zaś byli pogardzani jako klasa społeczna bliska niewolnikom czy prostytutkom- jednocześnie jednak uwielbiano ich i ceniono za odwagę i niezwykły związek ze śmiercią.

Możemy z dumą powiedzieć, że trupa gladiatorska „Ludus Magnus Cactii” (nazwana od imienia właściciela, obrotnego i przebiegłego lanisty Cactusa) mająca swe początki w skromnym projekcie studenckim, jest obecnie jedną z najstarszych, największych i najbardziej doświadczonych grup tego typu w Polsce. Nasz występ stanowi kulminację wielu prestiżowych imprez archeologicznych w kraju i za granicą. Pokazy walk gladiatorskich w naszym wykonaniu to nie tylko emocjonujące starcie wojowników, ale także unikalna lekcja żywej historii. Standardowy pokaz obejmuje 2-3 walki w wykonaniu czterech gladiatorów wraz z komentarzem, na życzenie organizatora możemy zainscenizować także duże igrzyska, ze szkołą gladiatorską dla chętnych widzów, walkami nocnymi przy pochodniach, procesjami gladiatorów i inscenizacją pogrzebów padłych wojowników.